O Παρασκευας Ακαματης σε Συνεντευξη 25.05.2014


1. Η στρατηγική των Femen είναι ο Σεξτρεμισμός. Να κυκλοφορείς γυμνή και να πολεμάς για τα δικαιώματα σου. Θα έλεγες ότι το πορνό από τα «Ζωνιανά Gold» τίθεται για παραπλήσιους σκοπούς; Για να φωτιστεί η κατάσταση στην Ελλάδα;


2. Η επιδειξιομανία και το εμπόριο των σωμάτων των πρωταγωνιστών είναι συμβολικά; π.χ. για τον τουρισμό στην Ελλάδα; Υπάρχει κάτι σαν τουρισμός της κρίσης;









3. Υπάρχουν όντως πολλοί άνθρωποι που οργανώνονται στη „ανταλλαγή ικανοτήτων“; Από την φάση της κρίσης στην Ελλάδας, σύμφωνα με θετικές εκθέσεις η αυτοοργάνωση των ανέργων πολλαπλασιάζεται συνεχώς.





4. Πόσο μακριά στο μέλλον προβλέπει το μυθιστόρημα; Δεν ανιχνεύω κανένα συγκεκριμένο στοιχείο. Ήθελες πραγματικά να γράψεις ένα βιβλίο για το μέλλον ή μήπως ένα βιβλίο για το παρόν;








5. Στην Γερμανία μεταφράζεται συνήθως μόνο ο συγγραφέας αστυνομικών ο Πέτρος Μαρκαρης, του όποιου τα έργα του ονομάζονται και „αστυνομικά της κρίσης“. Έχεις διαβάσει κάτι από αυτόν και αν ναι ταιριάζει η περιγραφή της κατάστασης στην Ελλάδα μέσα στα βιβλία του με την πραγματικότητα;


6. Πως να πληροφορηθούν οι Γερμανοί ως αναφορά τη κρίση εάν δεν υπάρχει μετάφραση της ελληνικής λογοτεχνίας στη Γερμάνια;











7.Ποιοι σύγχρονοι συγγραφείς από την Ελλάδα θα έπρεπε -παράλληλα με σένα- να μεταφραστούν;









8.Προγραμματίζεις μια μετάφραση του βιβλίου σου στα Γερμανικά;




1.Πιστεύω πως σήμερα ένα τεράστιο κομμάτι του πολιτισμού μας διαπνέεται σήμερα από τις αρχές του πορνό: Γρήγορο, πεινασμένο, με πολλά βογγητά, λίγους διαλόγους και στημένο τέλος. Κάπως έτσι οδηγούμαστε στο ποθητό αποτέλεσμα. Ο τέλειος καταναλωτής δεν έχει δικαιώματα. Διατηρεί μόνο ψευδαισθήσεις.



2.Ο τουρισμός, από την ίδια τη φύση του, στηρίζεται συνήθως στις φτηνές απολαύσεις ή στα ακριβά ψέματα. Στην Ελλάδα μαζί με την Ακρόπολη, σύντομα θα αρχίσουμε να πουλάμε και τα κορμιά μας. Αυτό μας ζητάνε, και πιστέψτε με, για πολλούς ανθρώπους δεν υπάρχει πλέον κανένας τρόπος αντίδρασης. Στην Ταϊλάνδη (όπως και σε πολλές άλλες χώρες), οι αυτόχθονες αναγκάζονται να πουλάνε τα παιδιά τους σε πλούσιους κατοίκους της Ευρώπης και της Αμερικής. Σε ευυπόληπτους κυρίους που διψάνε για σεξ με δεκάχρονα. Τα εισιτήρια για Ασία στοιχίζουν όμως ακριβά. Η Ελλάδα μπορεί εύκολα να γίνει η νέα Ταϊλάνδη.



3.Σε κάθε χώρα που απλώνεται η κρίση, υπάρχουν πράγματι αρκετοί που προσπαθούν να ζήσουν μέσω της ανταλλαγής υπηρεσιών αλλά και ανταλλαγής προϊόντων. Κάποιος προσφέρει μαθήματα μουσικής και κάποιος άλλος, αντί για χρήματα, του δίνει λίγο κρέας. Τι αποδεικνύει όμως αυτό; Μήπως ότι τα οικονομικά συστήματα δεν υπηρετούν πλέον τον άνθρωπο. Τα χρήματα και οι αριθμοί, που εμείς οι ίδιοι επινοήσαμε, αποδεικνύονται τώρα οι χειρότεροι εχθροί μας.



4.Προσπάθησα να γράψω ένα βιβλίο για το μέλλον, που θα κάνει όμως τον αναγνώστη να σκέφτεται συνεχώς το παρόν. Φαντάσου πως οδηγείς ένα αυτοκίνητο, ανοίγεις το ραδιόφωνο και ακούς μια ολότελα φανταστική ιστορία. Στο τέλος όμως της ιστορίας μαθαίνεις ότι στην επόμενη στροφή το αυτοκίνητό σου πρόκειται στην πραγματικότητα να πέσει σε γκρεμό. Τι κάνεις; Σταματάς ή συνεχίζεις την οδήγηση;



5.Υπάρχουν πολλά ρεαλιστικά στοιχεία στις ιστορίες του Μάρκαρη. Είναι σημαντικό πως διαθέτει μια συγκεκριμένη οπτική ευαισθησίας για την κοινωνία και τα προβλήματά της. Φυσικά υπάρχουν και πολλοί άλλοι εξαιρετικοί έλληνες συγγραφείς που παραμένουν άγνωστοι.



6.Η κυρίαρχη κουλτούρα αγαπάει πάντα τα στερεότυπα. Μέσω αυτών μπορείς να κατευθύνεις τους ανθρώπους ευκολότερα αλλά ακόμα και να βγάλεις χρήματα. Στην Γερμανία ακούς και διαβάζεις: «οι Έλληνες είναι τεμπέληδες». Στην Ελλάδα ακούς και διαβάζεις: «οι Γερμανοί πάντα ονειρεύονται να γίνουν οι αφέντες της Ευρώπης.» Η λογοτεχνία, πολλές φορές, σπάει τα στερεότυπα. Ή τουλάχιστον πρέπει να τα σπάει. Γι’ αυτό μπορεί να γίνεται πιο «επικίνδυνη». Γιατί να μεταφράσεις κάτι που θα σε κάνει να αισθανθείς άσχημα και να αμφιβάλεις για όσα σου έχουν μάθει; Και στο τέλος, πώς να καταφέρεις να πουλήσεις αυτό το πράγμα; Η πιο ενδιαφέρουσα λογοτεχνία ήταν, και θα είναι, αντιεμπορική.



7.Μπορώ μόνο να αναφέρω μερικά ονόματα σύγχρονων συγγραφέων, που κατά την ταπεινή άποψή μου, θα άξιζε να μεταφραστούν: Δημήτρης Δημητριάδης, Θανάσης Τριαρίδης, Λένος Χρηστίδης, Δημοσθένης Παπαμάρκος, Από τους παλιότερους θα αναφέρω μόνο έναν: Γιώργος Χειμωνάς. Είναι μεγάλη «ατυχία» που έγραψε σε μια μικρή γλώσσα, όπως τα ελληνικά. Αν είχε γράψει στα γαλλικά ή στα αγγλικά ή στα γερμανικά (κλπ…), σήμερα θα τον ήξεραν και θα τον διάβαζαν σε όλο τον κόσμο.



8.Μακάρι να ενδιαφερθεί κάποιος γερμανός εκδότης για μένα. Πάντα πίστευα στα θαύματα. Η ζωή σταματάει να είναι όμoρφη, αν δεν πιστεύεις σ’ αυτά.




zurück zur Anfangsseite

στην αρχικη σελιδα

zum Interview auf Deutsch

η συνεντευξη στα Γερμανικα